Logo
Menu 

Πόσο Κοινωνικό είναι το Παιδί σας;

Κοινωνικότητα στη Παιδική ΗλικίαΤα παιδιά περνούν πολύ από τον καθημερινό τους χρόνο σε παρέες – ομάδες. Πόσο Κοινωνικό είναι το Παιδί σας; Η φιλία είναι το ένα κριτήριο για να είναι κανείς μέλος στις ομάδες αυτές. Οι παρέες με παιδιά της ίδιας ηλικίας είναι μια από τις αφορμές που τα παιδιά μαθαίνουν για τον εαυτό τους και τους άλλους. 

Οι φιλίες που κρατάνε…

Τα παιδιά από τα 3 ως τα 12 χρόνια παίζουν μαζί στην αυλή του σχολείου ή στη γειτονιά.
Στην περίοδο του Δημοτικού, υπάρχει μία σημαντική αλλαγή,  το ξεκίνημα της δημιουργίας ομάδων – παρεών.
Οι παρέες αποτελούνται από μέλη που αισθάνονται μία μεγάλη επιθυμία να  ανήκουν σε μία κοινωνική ομάδα με δικές τους, κοινές συνήθειες και συμπεριφορές αναπτύσσοντας ταυτόχρονα ξεκάθαρους και διακριτούς ρόλους που συνήθως έχει και ιεραρχική δομή.

 

Η απόρριψη και οι επιδόσεις στα μαθήματα.

Συνδέεται η απόρριψη από τους συνομηλίκους με την επίδοση στο σχολείο;

Είναι σίγουρο ότι όταν κάποιος δεν είναι αποδεκτός από το περιβάλλον των συμμαθητών του αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την συμπεριφορά του και τις επιδόσεις του στα μαθήματα.

Στα παιδιά η φιλία και οι παρέες αποτελούν παράγοντα ηρεμίας και αυτοπεποίθησης γιατί:

1) Αισθάνονται άνετα και χαρούμενα στο σχολείο 2) Έχουν τις βοήθειες της παρέας και 3) Λειτουργούν με θετική συμπεριφορά στο χώρο του σχολείου.
Σαν αποτέλεσμα, από τα πιο πάνω μπορεί να υποστηρίξει κανείς πως οι σχέσεις με τους συνομήλικους στην παιδική ηλικία παίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο, όσον αφορά τις επιδόσεις του παιδιού στα μαθήματα . Η πιθανή απόρριψη κάνει το σχολείο μη επιθυμητό πρώτα για το  παιδί και μετά πιθανά και για τους γονείς. Οι παρέες για κάθε άνθρωπο και για τα παιδιά αποτελούν σημαντικό παράγοντα για την εξέλιξη του και σε εκπαιδευτικό επίπεδο.

Κοινωνικότητα στη Παιδική Ηλικία

Γονείς και Παιδική κοινωνικότητα

Τα ατομικά χαρακτηριστικά και οι προδιαθέσεις δεν αναπτύσσονται στο κενό. Τα παιδιά μεγαλώνουν ζώντας τις περισσότερες περιπτώσεις με τους γονείς και τα αδέλφια τους. Οι οικογένειες είναι φορείς πολιτιστικών και κοινωνικών προσδοκιών και αξιών και ασκούν επίδραση στον τρόπο ανάπτυξης των παιδιών τους. Οι γονείς υπηρετούν τουλάχιστον τρεις ρόλους ή λειτουργίες κατά την ανάπτυξη κοινωνικών ικανοτήτων του παιδιού
Η σχέση ανάμεσα στους γονείς και το παιδιά είναι η πρώτη κοινωνική σχέση των παιδιών που αποτελεί και δείγμα για τον κοινωνικό χαρακτήρα και τον τρόπο χειρισμού των άλλων κοινωνικών τους σχέσεων στο μέλλον.
Η σχέση ανάμεσα στους γονείς και το παιδί λειτουργεί έχοντας ένα δίχτυ ασφαλείας που μπορεί να εκπαιδεύσει κοινωνικά το παιδί.
Μέσα στα πλαίσια αυτής της σχέσης με τους γονείς, το παιδί αποκτά εμπειρία για κάθε άλλη κοινωνική του επαφή και ταυτόχρονα εκπαιδεύεται για αυτό.

Πώς οι γονείς βοηθούν την κοινωνικοποίηση των παιδιών

Ανταποκριθήτε στα συναισθήματά του

Οι γονείς είναι ο βασικός πυλώνας για να αναπτύσσεται το παιδί έχοντας το αίσθημα της  εμπιστοσύνης και ασφάλειας εκφράζοντας ταυτόχρονα όλα τα συναισθήματα του. Το παιδί μεγαλώνοντας σε ένα περιβάλλον που του αναγνωρίζει τα προτερήματα, εντοπίζοντας ταυτόχρονα τις αδυναμίες του και δίνοντας του την δυνατότατα να τα διορθώσει και να βελτιωθεί. Αυτό το βοηθά να αποκτά αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση και να ελέγχει τα συναισθήματα του σε κάθε κοινωνική του σχέση. Έτσι το παιδί πρέπει στην περίοδο της σχολικής ηλικίας να έχει την υποστήριξη των γονέων για να αναπτύξει τις κοινωνικές του δεξιότητες . Στην αντίθετη περίπτωση, όπου οι γονείς δεν ασχοληθούν με τα συναισθήματα του παιδιού, και την κοινωνική του ένταξη η εξέλιξη του μπορεί να έχει αρνητικές εκπλήξεις.  Το παιδί που οι γονείς δεν ασχολούνται όσο θα έπρεπε μαζί του,  αντιλαμβάνεται αυτό το κενό και μπορεί να εξελιχθεί σε ένα παιδί με χαμηλή αυτοεκτίμηση, και λάθος κοινωνικές σχέσεις.

Παρακολουθήστε διακριτικά

Δημιουργήστε ένα ασφαλές περιβάλλον βάζοντας όρια και κανόνες, το παιδί βοηθιέται από αυτό γιατί γνωρίζει πως και που θα κινηθεί. Πείτε του πόση ώρα θα έχει το παιχνίδι με τους φίλους και τηρήστε αυτό που έχετε πει. Όμως μην κάνετε κατάχρηση γονικής εξουσίας στην δημιουργία των όρων και κανόνων. Συζητήστε με το παιδί, να είστε ανοιχτοί στη διαπραγμάτευση, αλλά είναι σημαντικό να καταλήξετε σε μία απόφαση που θα τηρείται χωρίς παρεκκλίσεις. Να είστε σταθεροί, όχι αυταρχικοί. Σταθερότητα δείχνει η άρνησή των γονέων να υποχωρήσουν μπροστά στις όποιες  απαιτήσεις του παιδιού. Τα παιδιά έχουν ανάγκη τη σταθερότητα, γιατί τα κάνει να νοιώθουν σιγουριά και ασφάλεια.

Εκπαιδεύστε τα Παιδιά

Πείτε ΜΠΡΑΒΟ, παρακινείστε και ενθαρρύνετε το παιδί σας στις προσπάθειες που κάνει να ενταχθεί κοινωνικά. Απαντήστε σε όλες τις  ερωτήσεις και το «μπράβο» να δίνεται συχνά μεν αλλά να υπάρχει λόγος δε. Αναζητήστε τα θετικά χαρακτηριστικά του παιδιού, πείτε τα για να τα γνωρίζει αλλά το ίδιο να κάνετε με τα αρνητικά. Η συνεχής διαδικασία εκπαίδευσης είναι αυτή που δίνει στα παιδιά αυτοπεποίθηση και ένα αίσθημα ότι μπορούν να τα καταφέρουν.

Εντοπίστε τα λάθη

Εντοπίστε τα λάθη, συζητήστε τα και αν κάνετε παρατήρηση μην ξεχάσετε να το εξηγήσετε και να αναλύσετε τους λόγους. Και σε αυτό το πεδίο η σταθερότητα παίζει σημαντικό ρόλο. Τα παιδιά μαθαίνουν τους περιορισμούς μόνο αν επιμείνετε με σταθερότητα και αν οι εξηγήσεις που τους δίνεται κάθε φορά είναι στην ίδια λογική και σαφείς. Επίσης μπορείτε να συζητήσετε με το παιδί ακόμα και την τιμωρία που θα έχει σε περίπτωση που κάτι δεν γίνει όπως έχετε συμφωνήσει μαζί.

Δώστε του το καλό παράδειγμα

Ένας από τους πιο σημαντικούς τρόπους εκπαίδευσης είναι το παράδειγμα, είναι αυτό που όλοι έχουμε ακούσει κάποια στιγμή » Η Δύναμη του Παραδείγματος». Το παιδί βλέποντας εμάς τους γονείς το παιδί μας μιμείται, κάνει συνήθως ότι κάνουμε εμείς και μαθαίνει και παρατηρώντας. Κάθε άνθρωπος και φυσικά το κάθε παιδί έχει έναν δικό του τρόπο να ερμηνεύει τα γεγονότα και τα παραδείγματα που βλέπει. Άρα αν θέλουμε να δούμε την κοινωνική εξέλιξη του παιδιού μας δεν έχουμε παρά να αναλύσουμε τι κάνουμε εμείς για αυτό και τι βλέπει από εμάς το παιδί μας.

Print Friendly